Διαφωνίες σε ζητήματα πειθαρχίας-Πώς να παρουσιάσετε ενιαίο μέτωπο απέναντι στα παιδιά

Οι διαφωνίες ανάμεσα στους γονείς σχετικά με τον τρόπο ανατροφής των παιδιών είναι κάτι αρκετά συνηθισμένο κι ως ένα βαθμό αναπόφευκτο εφόσον κάθε γονιός έχει τις προσωπικές του αξίες, βιώματα και πεποιθήσεις. Ειδικά σε θέματα πειθαρχίας όμως το να υπάρχουν σημαντικές διαφωνίες ανάμεσα στους γονείς μπορεί να αποβεί ιδιαίτερα επιζήμιο τόσο για το ίδιο το παιδί όσο και για τις σχέσεις του ζευγαριού.

Αφενός, τα παιδιά έχουν ανάγκη να νιώθουν ασφάλεια μέσα σε ένα πλαίσιο κανόνων σαφώς καθορισμένο. Τα αντικρουόμενα μηνύματα μπορούν επομένως να προκαλέσουν σύγχυση σχετικά με το τι αναμένεται από τα ίδια. Επιπλέον, τα παιδιά έχουν την ικανότητα να διαισθάνονται τις εστίες διαφωνίας και να τις χρησιμοποιούν για να αποφύγουν τις τιμωρίες ή να αποκτούν αυτό που θέλουν. Σε ό,τι αφορά τους γονείς οι διαφωνίες για τα παιδιά μετατρέπονται γρήγορα σε συγκρούσεις μέσα στο ίδιο το ζευγάρι, κάτι που μπορεί να δημιουργήσει αισθήματα απογοήτευσης, απόρριψης και έλλειψης επικοινωνίας.

Εντοπίστε τις αιτίες της διαφωνίας

Είναι εξαιρετικά σημαντικό να μπορέσετε να συζητήσετε μεταξύ σας από πού πηγάζουν οι διαφορές σας. Ο τρόπος που μεγαλώσαμε καθορίζει, συχνά χωρίς καν να το συνειδητοποιούμε, τα κριτήρια που θέτουμε για τη δική μας οικογένεια. Από την άλλη, καθένας από μας μπορεί να επιλέξει να διαφοροποιηθεί από αυτό το πρότυπο. Έτσι, μπορεί ένας γονιός να θεωρεί ότι είναι αποδεκτό να χτυπά τα παιδιά του για να τα συνετίσει καθώς «κι ο ίδιος έφαγε μερικά χαστούκια αλλά δεν έπαθε και τίποτα!» ενώ κάποιος άλλος να θεωρεί την ίδια αυτή εμπειρία τραυματική και να είναι κατηγορηματικά αντίθετος απέναντι σε τέτοιες πρακτικές. Το ίδιο ισχύει για κάθε άλλο σημαντικό τομέα πειθαρχίας όπως η συμπεριφορά, η συνέπεια απέναντι στις σχολικές υποχρεώσεις κλπ.

Σημείωση: η σωματική τιμωρία προκαλεί μεν συμμόρφωση λόγω του φόβου αλλά δεν βοηθά το παιδί να εσωτερικεύσει τους κανόνες σωστής συμπεριφοράς που θέτουμε. Αντίθετα, δίνει το μήνυμα ότι επιτρέπεται να χτυπάμε όταν είμαστε θυμωμένοι ή για να πετύχουμε αυτό που θέλουμε.

Θυμηθείτε ότι οι γονείς πρέπει να είναι σύμμαχοι

Παρατηρείται συχνά ένας από τους γονείς να αναλαμβάνει το ρόλο του «κακού» ενώ ο άλλος συμμαχεί με τα παιδιά, τα προστατεύει από τις τιμωρίες και τα δικαιολογεί. Αυτός ο καταμερισμός ρόλων είναι αφενός άκαμπτος και αφετέρου άδικος εφόσον ο ένας γονιός αποξενώνεται από τα παιδιά ενώ ο άλλος έχει το προνόμιο του να είναι ο «έμπιστος» και ο «προστάτης». Σε μια οικογένεια, οι δύο γονείς οφείλουν να είναι σύμμαχοι, να μοιράζονται δηλαδή τις ευθύνες της ανατροφής των παιδιών τόσο στις ευχάριστες όσο και στις δύσκολες στιγμές. Διαφορετικά, πέραν της αναποτελεσματικότητας που θα έχουν οι όποιες προσπάθειες να οριοθετήσουν τα παιδιά κινδυνεύουν επίσης να αποξενωθούν και μεταξύ τους.

Εστιάστε στα κοινά σημεία

Όσες κι αν είναι οι διαφωνίες σας οπωσδήποτε θα υπάρχουν και ζητήματα στα οποία συμφωνείτε και μπορούν να αποτελέσουν μια σταθερή βάση αναφοράς. Τέτοιοι τομείς μπορεί να είναι για παράδειγμα, ζητήματα υγείας/ ασφάλειας των παιδιών αλλά και απαιτήσεις σχετικά με τις σχολικές υποχρεώσεις ή την ευγενική συμπεριφορά. Θυμηθείτε ότι γνώμονας για τους κανόνες που θα θέσετε πρέπει να είναι η ασφάλεια και ο καλύτερος δυνατός εφοδιασμός των παιδιών για να αντιμετωπίσουν τις απαιτήσεις της ζωής και όχι η επιβεβαίωση της εξουσίας του ενός ή του άλλου γονιού. Αν δυσκολεύεστε να επικοινωνήσετε, ενημερωθείτε μέσα από βιβλία ή απευθυνθείτε σε κάποιον ειδικό για να αποκτήσετε μια περισσότερο αντικειμενική οπτική στα ζητήματα που σας απασχολούν.

Καθορίστε τις προσδοκίες σας- Βάλτε προτεραιότητες

Προσπαθήστε να ξεκαθαρίσετε πρώτα μέσα σας και στη συνέχεια μαζί με το/τη σύντροφο σας τι προσδοκίες έχετε από τα παιδιά σας. Υπάρχει περίπτωση οι προσδοκίες αυτές να είναι υπερβολικά αυστηρές ή εξαιρετικά χαλαρές; Πώς θα μπορούσατε να βάλετε μαζί κάποιες προτεραιότητες για τα ζητήματα στα οποία οφείλετε να έχετε κοινή αντιμετώπιση;

Μην τσακώνεστε μπροστά στα παιδιά

Το να βρεθεί κοινός τόπος ανάμεσα σε ένα γονεϊκό ζευγάρι μπορεί να είναι μια διαδικασία που απαιτεί χρόνο ενώ καινούριες προκλήσεις και διλήμματα παρουσιάζονται καθημερινά, καθώς τα παιδιά μεγαλώνουν. Αν συμβεί λοιπόν να διαφωνείτε με το πώς ο/η σύντροφός σας χειρίστηκε μια κατάσταση μπορείτε να του/της υπενθυμίσετε αυτά που είχατε συμφωνήσει. Το παιδί μπορεί να ωφεληθεί από το να δει πώς οι γονείς επιλύουν μια διαφωνία με σεβασμό στην άποψη του άλλου. Αν όμως αισθανθείτε ότι η κατάσταση ξεφεύγει από τον έλεγχο (υψώνετε τον τόνο της φωνής σας, ανταλλάσσετε υποτιμητικά σχόλια) φροντίστε να διακόψετε τη συζήτηση καθώς μπορεί τελικά να υποβιβάσει την εξουσία και τη γνώμη του/της συντρόφου σας και να δημιουργήσει άγχος και ενοχές στα παιδιά. Προτιμήστε να το συζητήσετε σε δεύτερο χρόνο, με περισσότερη ψυχραιμία και χωρίς την παρουσία των παιδιών. Την επόμενη φορά που θα προκύψει ανάλογο ζήτημα θα μπορέσετε να το χειριστείτε καλύτερα.

Αρχική δημοσίευση στο FamilyLife.gr